با مجله خبری ایشومر در طراحی و آشنایی با سبک های هنر همراه باشید:
دادا Dada
یک جنبش هنری و ادبی که به عنوان طغیانی در برابر سرخوردگی های ناشی از
جنگ جهانی اول در سال 1915 آغاز شد و تا سال 1922 ادامه یافت.
دادا هر چند عمر کوتاهی داشت و فقط در چند شهر متمرکز بود ، تاثیر فوق العاده ای از خود به
جای گذاشت و موجب گردید که جنبش های هنر پیشتاز، میثاق ها و ارزش های فرهنگی دیرینه را به چالش گیرند.
دادای اروپایی در سال 1916 در زوریخ به وسیله گروهی از هنرمندان و نویسندگان بنیان گرفت که
ژان آرپ – مجسمه ساز فرانسوی و تریستان تسارا – شاعر رومانیایی – از آن جمله بودند.
بسیاری از روشن فکران اروپایی در طول جنگ جهانی اول در سویس- که در تمام جنگ بی طرف باقی ماند –
پناه گرفتند و در نتیجه یک فضای هنری زنده و پویا در این کشور به وجود آمد.
مرکز فعالیت های دادائیستی در سویس کاباره ولتر بود ، کلوپ شبانه ای که در سال 1916 به وسیله
هوگو بال – موسیقی دان و شاعر آلمانی – تاسیس شد.
خواندن شعرهای بی معنا ، گاه به تکرار در یک زمان ، همراه با موسیقی گوش خراش از جمله برنامه های
این کاباره بود.اعمال و رفتار غیر متعارف در این کلوپ موجب شکایت ساکنان اطراف آن شد و
در نتیجه ، در سال 1917 به اجبار تعطیل گردید.
در مورد چگونگی ساخته شدن واژه دادا – که در فرانسه به معنای اسب چوبی است – اقوال مختلفی وجود دارد،
ولی بیشتر گفته می شود که به صورت تصادفی از یک فرهنگ لغت گرفته شده است ،
تا به نوبه خود ، گویای منطق ستیزی و قائده گریزی واضعانش باشد.
دادا در اواخر جنگ به آلمان انتقال یافت و به ویژه در برلین رنگ سیاسی به خود گرفت و میلیتاریسم
ناسیونالیسم را مورد حمله قرار داد.
نیویورک نیز همزمان با زوریخ به یکی از مراکز فعالیت های دادائیستی تبدیل شد و مارسل دوشان ،
من ری و فرانسیس پیکابیا در زمره فعالان اصلی آن بودند.
دادا در پاریس از جمله حرکت های مهمی هنری بود که جنبش سورئالیسم از آن نشات گرفت.
