با مجله خبری ایشومر در آشنایی با رشته های هنرهای سنتی ایران همراه باشید:
دوات گری
ساخت اشیا فلزی به روش سرد دوات گری نام دارد. در این هنر با کوبیدن
یک قطعه سنگ یا چکش بر روی فلز سرد می توان حجم ظروف یک تکه یا بدون درز و
چند تکه ی درز دار رابه وجود آورد.
مینا کاری
میناکاری نوعی تزئین بر روی فلز است که از دوره ی صفویه به بعد در ایران رایج شد.
مینای نقاشی ، روش متداول کنونی است که زمینه ی ورق مس را از مینای سفید و
غلیظ می پوشانند و پس از پخت ، آن را با رنگ های مینایی نقاشی می کنند.
برای زیر ساخت ظروف مینایی ، امروزه از مس برای تزیین با شیوه ی مینای نقاشی
کار می شود. برای ایجاد رنگ های متفاوت از موادی چون طلا ، مس ، گل ماشی و
اکسیدهای فلزی استفاده می شود.
مزیت استفاده از طلا در میناکاری این است که طلا تنها فلزی است که به هنگام ذوب شدن مینا اکسید نمیشود از اینرو امکان اجرای طرحی همراه با جزئیات و با شباهت هر چه تمامتر بر روی مینا را ایجاد میکند در حالی که میناهای مسین و نقرهای چنین کیفیتی را ندارند.
کارها میناکاری که با طلا انجام می شود به هنر صائبین ساکنان شهر اهواز نسبت داده شده است که به طلای صبی مشهور است.
شکلگیری مینا نیز از ترکیب اکسیدهای فلزات و چند گونه نمک در مجاورت حرارت بالا (۷۵۰ تا ۸۵۰ درجه سانتی گراد) میباشد که رنگها در طول زمان و بر اساس دما به وجود میآیند.
قدمت این هنر به 1500 سال پیش از میلاد در ایران می رسد.
امروزه شهرهای اصفهان ، زنجان ، تهران و شیراز مراکز اصای این آثار هنری هستند.
رنگ مینایی از مخلوط اکسیدهای فلزی با مواد شیشه ای ، سلسی و کوارتز به وجود می آید
که پس از پخته شدن در کوره تثبیت می شوند.
از هنرمندان این سبک ، به آثار هنری استاد هاکوپیان در تهران و آشوت بغوسیانس در تبریز از هنرمندان این
صنعت می باشند.
I visited various sites however the audio quality for audio songs present at this site is really superb.