با مجله خبری ایشومر در تکنولوژی و نوآوری همراه باشید:
ارز دیجیتال(به انگلیسی: Digital currency)
ارز دیجیتال(به انگلیسی: Digital currency) ارزهایی هستند که به صورت الکترونیکی ذخیره و منتقل میشوند و
مبنای آنها صفر و یک است.
همانطور که از واژه آن نیز برمیآید، ارز دیجیتال به هر ارزش ایجاد شده در بستر دیجیتال اشاره دارد. این مفهوم در مقابل واسطههای
فیزیکی مانند اوراق بانکی یا سکه مطرح میشود.
ارز دیجیتال ویژگیهایی مشابه با ارزهای فیزیکی دارد، اما معمولاً تراکنشهای انتقال سرمایه ارزهای دیجیتالی
بهصورت آنی و بدون مرز بین افراد قابل انجام است.
ارزهای مجازی و رمزارزها (به انگلیسی: cryptocurrency) هر دو از نمونههای ارزهای دیجیتال هستند اما هر ارز دیجیتالی ارز مجازی یا رمزارز نیست.
پولهای دیجیتال مانند پولهای فیزیکی، برای خرید کالا و خدمات مورد استفاده قرار میگیرند اما میتوانند به استفاده در مجامع خاص نیز محدود شوند.
مثلاً میتوان یک پول مجازی مخصوص یک بازی یا شبکهٔ اجتماعی داشت.پولهای دیجیتال مانند بیت کوین و اتریوم به عنوان «پولهای غیرمتمرکز دیجیتال» شناخته میشوند؛ به این معنی که مرکزی برای تولیداین پول وجود ندارد.
ریشههای ارز دیجیتال به ایجاد شرکت دیجیکش در اواخر دهه ۹۰ توسط دیوید چاوم برمیگردد. دیجیکش که در آن از علم رمزنگاری استفاده شده بود،
بستری برای بانکها فراهم میکرد تا به وسیله آن قابلیت انتقال ارزش به صورت الکترونیکی فراهم شود.
با مجله خبری ایشومر در تکنولوژی و نوآوری همراه باشید:
ارز مجازی (به انگلیسی Virtual Currency)
ارز مجازی (به انگلیسی Virtual Currency) به گونه ای از واسطهای مبادله گفته میشود که مانند ارز عمل میکنند اما توسط برنامههای رایانهای خلق و کنترل میشوند.
بعضی از پولهای مجازی قابل تبدیل به پولهای دستوری کشورها هستند و بعضی دیگر تنها در یک جامعه مجازی جریان دارند. ارزهای مجازی قابل تبدیل متقابل از/به پول دستوری کشورها از سوی کشورها مقررات گذاری شدهاست.
تا پیش از ظهور بیتکوین ارزهای مجازی معمولاً توسط یک نهاد مرکزی کنترل میشدند.
اما با ظهور بیت کوین ارزهای مجازی ای به وجود آمدند که ادارهکننده مرکزی نداشتند و از رمزنگاری برای کنترل واحدهای جدید خود استفاده میکردند.
طبق گزارش مجله خبری ایشومر ، پدیدههایی مانند بیت کوین با استفاده از واژههای مختلفی همچون رمزارز و ارز دیجیتالی مفهوم سازی میشوند امااز نقطه نظر ترمینولوژی حقوقی ارز مجازی عبارت رایج برای سیاستگذاری اینگونه پدیدههاست.
در سال ۲۰۱۲ ارز مجازی توسط بانک مرکزی اروپا به عنوان ارز بدون تبعیت از قانونگذاری و ارز دیجیتالی معمولاً کنترلشده توسط تولیدکنندگان و پذیرفته شده در میان اعضای یک جامعهٔ مجازی خاص تعریف شدهاست.
یکی از اولین ای-گلدها با پشتوانه طلا در سال ۱۹۹۶ ایجاد شد. یکی از پولهای دیجیتال مطرح دیگر لیبرتی رزرو (به انگلیسی: Liberty Reserve) بود که در سال ۲۰۰۶ بهوجود آمد.
این سرویس به کاربران اجازه میداد تا پول دلار یا یوروی خود را به رزرو آزادی تبدیل کرده و بتوانند آن را آزادانه با دستمزد ۱٪ بین یکدیگر رد و بدل کنند.
هر دوی این سرویسها متمرکز بوده و برای استفاده در پولشویی شهرت داشتند. همین امر سبب شد تا دولت آمریکا هر دو سرویس را تعطیل کند و علاقه به استفاده مجدد از پولهای دیجیتال را افزایش دهد.
این امر با معرفی بیتکوین در سال ۲۰۰۹ همراه بود که آن را به بزرگترین و موردِ قبولترین پول دیجیتال تبدیل کرد.
از جمله نقاط قوت بیتکوین در برابر سایر نمونههای پیشین استفاده از فناوری دفتر کل توزیع شده بود. همچنین بیت کوین یک راه جدیدی را در پیش روی افراد قرار داده تا بدون واسطه داراییهای خود را مبادله نمایند.
سازمان مالیاتی آمریکا برای شکستن رمز کیف پولهای بیت کوین هکر استخدام میکند
بر اساس گزارش منتشرشده در وبسایت وایس (VICE)، بخش اجرایی سازمان مالیاتی آمریکا، که مسئولیت جمعآوری مالیات را بر عهده دارد، در حال استخدام پیمانکارانی است که قادر باشند به کیف پولهای ارزهای دیجیتال نفوذ کنند. البته طبق این گزارش، قرار است از این هکرها تنها در شرایط خاص استفاده شود؛ بهعنوان مثال، زمانی که دسترسی به کیف پول موردنظر برای انجام بررسیهای مالیاتی یا جرایم مالی لازم باشد.
در سندی که بخش تحقیقات کیفری این سازمان منتشر کرده، عنوان شده است که ناتوانی این نهاد در شکستن «معمای رمزنگاری»، ردیابی وجوه و بازیابی آنها را با چالش مواجه میکند. در این سند آمده است:
ویژگیهای ناشناسی و غیرمتمرکز بودن در ارزهای دیجیتال، شرایط را برای ذخیره و مبادله داراییهای باارزش در خارج از حوزه نظارت سازمانهای ذیربط فراهم کرده است. در این معمای رمزنگاری چیزی وجود دارد که همچنان از چنگ سازمانهای دولتی گریخته است؛ میلیونها، یا حتی شاید میلیاردها دلار در کیف پولهای ارز دیجیتال ذخیره شده است.