در آشنایی با سبک های هنر مدرن و مشخصات آن همراه باشید :
هنر اجرا ( Performance Art )
هنر اجرا ، گونه ای هنر است که تئاتر ، موسیقی و هنرهای تجسمی را با هم ترکیب می کند.
هنر اجرا با « رخداد » مرتبط است و اغلب به صورت مترادف یکدیگر به کار می روند ، ولی هنر اجرا
معمولا برنامه ریزی دقیق تری دارد و عموما تماشاگران را در اجرا دخالت نمی دهد.
هنر اجرا که از دهه 1960 به بعد باب شد هنر « زنده » نیز نامیده می شود و اغلب دارای محتوای سیاسی،
اجتماعی و فلسفی است و با هنر مفهومی پیوند نزدیک دارد.
هنر مفهومی ( Conceptual Art )
این اصطلاح بر گونه های مختلف هنری دلالت دارد که در آنها ، فکر و ایده هنر بیش از وسیله بیان و کار نهایی
حائز اهمیت است.
سل لویت هنرمند مفهومی آمریکایی در سال 1969 در مقاله ای نوشت ضرورتی ندارد که همه ایده های هنری ،
قالب یک شکل معین ( تابلو و مجسمه و… ) را به خود گیرند. لویت معتقد بود که نقد هنری دیگر ضرورتی ندارد ،
چرا که هنرمندان می توانند تحلیل خودشان از هنر را بنویسند و نوشته های آنها ، همچون تابلو های نقاشی
و مجسمه ها ، ماهیت و شان هنری دارد.
هنر مفهومی در مراحل اولیه خود به شکل های مختلفی عرضه شد ولی به مرور به گزارش یک ایده ، رخداد
یا فعالیت با استفاده از مطالب مکتوب ، تصاویر ، فیلم های ویدئویی و اشیاء واقعی ، تحول یافت.
ریشه اصلی هنر مفهومی به مارسل دوشان باز می گردد ، ولی در دهه 1960 بود که هنر مفهومی به یک پدیدار
مهم بین الملل تبدیل شد.
هنرمندان مفهومی در واقع می خواستند
هنر را از قید شیئیت و در نتیجه ارزش های تجاری و سوداگرانه آن
رها سازند ومرز بین شی ء هنری و اشیاء دیگر را از میان بردارند.
می گفتند : تابلوهای نقاشی و مجسمه ها چیزی بیش از وسیله اندیشه ها و توصیف رخدادها و وضعیت ها نیستند ،
و اشیاء دیگر نیز می توانند همچون رسانه ارتباطی مورد استفاده قرار گیرند.
از جمله هنرمندان برجسته مفهومی ، جوزف کاسوت درخور ذکر است .
آشنایی با سبک های هنر مدرن و مشخصات آن (بخش اول )