در آينده عفريت مرگ ديرتر به سراغ بشر مي آيد.

در آينده عفريت مرگ ديرتر به سراغ بشر مي آيد.

بهمن 8, 1399
دقیقه مطالعه

در آينده اي نه چندان دور مغز و قلب شخص بيمار از سلول هاي خودش ساخته ميشود و هيچ مصدوم ضربه مغزي شده اي طعم مرگ را نخواهد چشيد

با مجله خبري ايشومر همراه باشيد:
تيم دكتر آنتوني آتالا در سال ٢٠٠٦ به خاطر تلاش براي نجات جان بشر ، در زمينه جراحي مثانه و مجاری ادرار،موفق به دريافت بهترين جايزه جامعه پزشكي ايالات متحده گرديد.
اين جراح جنان و پركار در أواخر سال ٢٠١١ نيز با ساخت كبد از سلول هاي خود بيمار ،مجددا تاريخ ساز شد ، در همين سپتامبر سال ٢٠١١ اعلام گرديد بيماراني كه ازطريق ساخت آزمايشگاهي با استفاده از سلولهاي خودشان،مجاري ادرار جايگزين دريافت كرده اند،٦ سال را با سلامتي و بدون هيچ گونه عوارض پشت سر گذاشت.
انچه در ادامه از نظرتان ميگذرد،مصاحبه اي كه نشريه جامعه پزشكي ايالات متحده با دكتر آتالا انجام داده و از وي سئوال شده كه كار اخيرش براي بيماران چه معني و مفهومي دارد؟در آينده چه تمهيدات ديگري براي جايگزيني همه اعضاء يا اندامهاي شخص بيمار از سلولهاي خودش صورت خواهد گرفت؟
اكثر افراد جامعه با جايگزيني و پيوند اعضا آشنايي دارند.وابزار و وسايل مهندسي پزشكي مثل أسبابي الكتريكي براي يكنواخت يا هماهنگ كردن ضربان يا تپش قلب،كمك ميكنند تا اندام صدمه ديده به نحو مطلوب انجام وظيفه كند .چگونه اندام را ميتوان با سلول هاي خود شخص بيمار رويش داد؟آيا در پزشكي تغيير و دگرگوني بافت امكان پذير است؟

مجله خبری ایشومر IMG_2574 در آينده عفريت مرگ ديرتر به سراغ بشر مي آيد. سبک زندگی سلامت و پزشکی  مهندسي مغزي مرگ مجله كبد قلب عفريت عضو ضربه سلولهاي سلول ساخت ديرتر دكتر خبري پزشكي بنيادي بشر ايشومر اهدا آينده آزمايشگاه

در حال حاضر بيش از ١١٠ هزار نَفَر در ايالات متحده در ليست انتظار دريافت و جايگزيني اندام و اعضاء هستند.
حتي وقتي يك بيمار ، عضو يا اندام شخص اعطاء كننده را دريافت ميكند،پاسخ رسمي و طبيعي بدن پس زدن و نپذيرفتن آن عضو است.

طرز كارما،اين اجازه را ميدهد كه از سلول هاي خود مريض يا بيمار استفاده كنيم.بسيار خوشحاليم كه آنچه را ساخته ايم از نقطه نظر علم،دانش و فن آوري پيشرفت و گسترش هم خواهد يافت.ساخت يك كبد از سلولهاي خود بيمار بسيار مشكل تَر از ساخت مجاري ادراري از سلول هاي نام برده است،زيرا كبد عضوي حساس و حياتي است.ما عملا مجبوريم سامانه وريدي شخص را از صدمه ديدن ،آسيب يا تخريب محافظت كنيم و خون وريد را مجبور سازيم تا در سلولهاي خود شخص جريان يابد.كارهاي زيادي در پيش رو داريم.اما فكر ميكنم در آينده بتوانيم اكثر سامانه و سيستم هاي أعضاي جامد بدن شخص بيمار مانند قلب و حتي مغز را از سلول هاي خود شخص بسازيم.
اين اميد را ميدهيم كه در آينده هيچ مصدوم ضربه مغزي شده،طعم مرگ را نخواهد چشيد

ودر آينده عفريت مرگ ديرتر به سراغ بشر مي آيد.

برچسب‌ها :

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Rating*