خلاقیتهنر

عکاسی سوررئالیسم یا فراواقع‌گرایی در آموزش عکاسی

با مجله خبری ایشومر در هنر و آموزش عکاسی و سبک های عکاسی همراه باشید:

 

عکاسی سوررئالیسم یا فراواقع‌گرایی چیست؟

 

فراواقع‌گرایی یا سوررئالیسم یکی از سبک ‌های معروف هنری در قرن بیستم است.

اصطلاح سورئالیسم برای اولین بار در سال ۱۹۱۱ م. توسط شاعر و نویسنده فرانسوی « آپولی نر » در مورد آثار

مارک شاگال نقاش روسی مهاجر که در فرانسه اقامت داشت ، بکار برده شد.

سورئالیسم یعنی فراواقعی بیان احساس یا اندیشه ی ” خالص ” بطوری که هیچ گونه زمینه ی فکری قبلی یا

وابستگی ذهنی یا تعقیب و هیچ گونه ملاحظه ی اخلاقی یا قواعد هنری ، ادبی و زیباشناسی ، آن را برانگیخته و

متاثر نکرده باشد.

در این سبک عکاسی زمان و مکان مفهوم واقعی خود را از دست دادند و احساسات هنرمند از بند سنت های قدیمی رهایی یافت و

حالات مختلف ذهنی آدمی از قبیل رویا ، کابوس ، خواب ، و اوهام به تصادف ضمیر پنهان فرصت خودنمایی پیدا کرد.

در تمام حالات فوق « عنصر خیال » به عنوان برجسته ترین عامل هنری مورد استفاده قرار می گیرد.

 

 

 

 

مجله خبری ایشومر عکاسی-سوررئالیسم-یا-فراواقع‌گرایی-در-آموزش-عکاسی-مجله-خبری-ایشومر-3-300x300 عکاسی سوررئالیسم یا فراواقع‌گرایی در آموزش عکاسی خلاقیت هنر عکاسی سوررئالیسم سبک عکاسی دوربین عکاسی آموزش عکاسی

 

 

 

در واقع سرچشمه این هنر ، عالم رویا است.

هنرمندانی که پیرو این سبک بودند معتقدند که آثار خود را بر مبنای تداعی آزاد معانی و افکار و تصاویر و نوعی حالت خلسه و

رویا بیان می کنند.

 

« جدا کردن دنیای درون از دنیای بیرون » از مهم ترین ویژگی های این سبک به شمار می رود.

سورئالیسم بیان و تثبیت تفکر دور از فرمان عقل است و رابطه ای با قوانین زیباشناسی ندارد.

 

مکتب سورئالیسم بر سه اصل استوار است:

1. هزل

2. رویا و تخیل

3. دیوانگی

 

 

 

مجله خبری ایشومر عکاسی-سوررئالیسم-یا-فراواقع‌گرایی-در-آموزش-عکاسی-مجله-خبری-ایشومر-2-300x283 عکاسی سوررئالیسم یا فراواقع‌گرایی در آموزش عکاسی خلاقیت هنر عکاسی سوررئالیسم سبک عکاسی دوربین عکاسی آموزش عکاسی

 

 

 

 

زمانی که دادائیسم در حال از بین رفتن بود، پیروان آن به دور آندره برتون که خود نیز زمانی از دادائیست‌ها بود

گرد آمدند و طرح مکتب جدیدی را ریختند که در سال ۱۹۲۲ به طور رسمی فراواقع‌گرایی نامیده شد.

این جنبش در عمل با انتشار مجله‌ٔ انقلاب فراواقع‌گرا توسط برتون آغاز شد.

در سبک عکاسی سورئالیسم هدف هنرمند این است که یک واقعیت تازه و مطلق در بیاورد،

به عبارت دیگر واقعیت و رویا را  به هم بیامیزد”واقعیتی برتر از واقعیت” بیافریند.

از مشهور ترین هنرمندان سورئالیست، “سالوادوردالی” و “رنه ماگریت” هستند.

نیمه‌ی تمیز سورئالیسم در هنر به جای پرداخت‌های مسرفانه به مقوله‌های شهوانی و امیال نفسانی، در پی ایجاد سوال و ابهام و

گاهی تعلیق در مخاطب از طریق رد تصویر‌های ذهنی معمولی زندگی و ایجاد امکان‌های بعید و گاهی نامانوس در ذهن ماست.

بازی‌های هوش‌مندانه و گاهی اگرچه کاریکاتوری اما قابل پذیرش با واقعیت ملموس به ارائه صورت‌هایی متفاوت از واقعیت

می‌انجامد که حتی در مواردی ممکن است رویه‌ای معمولی اما نادرست را به چالش بکشاند و از این منظر سورئالیسم

تمیز چه بسا بتواند کمکی شایان به رشد ما باشد.

 

 

 

 

مجله خبری ایشومر عکاسی-سوررئالیسم-یا-فراواقع‌گرایی-در-آموزش-عکاسی-مجله-خبری-ایشومر-1-300x248 عکاسی سوررئالیسم یا فراواقع‌گرایی در آموزش عکاسی خلاقیت هنر عکاسی سوررئالیسم سبک عکاسی دوربین عکاسی آموزش عکاسی

 

 

 

طبق گزارش مجله خبری ایشومر در سبک عکاسی ،

سورئالیست ها فعالیت اصیل انسان را همان فعالیت رویا مانند ندای درونی دنیای ناخودآگاه می دانند.

سورئالیست ها می گویند بسیاری از تصورات و تخیلات و اندیشه های آدمی هست که انسان بر اثر مقید بودن

به قید اخلاقی و اجتماعی و سیاسی و رسوم و عادات از بیان آن ها خودداری می کند و این تصورات را به اعماق

ضمیر پنهان خویش می راند.این قبیل افکار و اندیشه ها و آرزوها غالباً در خواب و رویا و در شوخی ها و حرف هایی

که از زبان انسان می پرد تجلی می کند و سورئالیستم طرفدار بیان صادقانه و صریح این قبیل افکار و تصورات و اوهام و آرزوها است.

از دیگر سورئالیست های معروف می توان به “پل الوار” و “گیوم آپولینر” اشاره کرد.

 

بطور كلی می توان گفت : سورئالیست ها در فن سینما توگرافی، مجموعه ای از وسائل را پیدا می كنند كه مخصوصا می تواند

بازگوی رویاها و اشتیاق و فعالیت های ضمیر ناخودآگاه باشد.

یك فیلم سورئالیستی از طریق ذهن بر عواطف تاثیر می گذارد و فرد را از ضمیر آگاه به ضمیر ناخودآگاه می برد.

اگر جنبش سورئالیسم به خودی خود عمر كوتاهی داشتف تاثیرش هنوز كاهش نیافته است .

چیزی که امروز در دنیای عکاسی شاهد آن هستیم به تصویر کشیده شدن سورئالیسم توسط دوربین عکاسی است.

در هم آمیختگی واقعیت و توهم.

آنچه بیش از هر چیز روش سوررئالیستی را مشخص می کند نوعی آزادی مطلق در شکل و محتوا است که

سوررئالیست ها از آن با عنوان:

نوشتار و بیان اتوماتیک یا خود کار نام می برند.

و یا شاید تقلیدی آگاهانه از تابلوهای نقاشی دالی و دیگر نقاشان سورئالیست.

شاید به جرات بتوان گفت سورئالیسم بیشتر حرکتی تجسمی است تا ادبی، نفی واقعیت از خلال دگرگون کردن تصویر و

بهم ریختگی عناصر تجسمی و شاید بتوان ادعا کرد که بزرگترین دستاورد سورئالیسم گسترش دیدگاه های فرویدی

در تصاویر بود و از این طریق راه بر گرایش های نمادین، ذهن گرایانه و تفسیری ازفرا واقعیت گشود.

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا